ഗുരുവിന്റെ മഹാസമാധി: കാലത്തെ അതിജീവിച്ച ദർശനങ്ങളുടെ പ്രകാശം

എഡിറ്റോറിയൽ
ഭഗവാൻ ശ്രീനാരായണ ഗുരുദേവൻ മഹാസമാധിയായിട്ട് 99 വർഷങ്ങൾ പിന്നിടുകയാണ്. ഒരു മഹാഗുരുവിന്റെ ഭൗതിക സാന്നിധ്യം അവസാനിച്ചിട്ട് ഒരു നൂറ്റാണ്ടിനോട് അടുക്കുമ്പോഴും, ഗുരു മുന്നോട്ടുവെച്ച ആശയങ്ങളും ദർശനങ്ങളും വചനങ്ങളും ഇന്നും മനുഷ്യസമൂഹത്തിന്റെ ചിന്തകളെ പ്രകാശിപ്പിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു എന്നതാണ് 99-ാം മഹാസമാധിദിനത്തിന്റെ ഏറ്റവും വലിയ പ്രത്യേകത.

ഗുരുദേവൻ ഒരു കാലഘട്ടത്തിന്റെ പരിഷ്കർത്താവ് മാത്രമായിരുന്നില്ല. മനുഷ്യനെക്കുറിച്ചും സമൂഹത്തെക്കുറിച്ചും ലോകത്തിന്റെ ഭാവിയെക്കുറിച്ചും ദീർഘവീക്ഷണത്തോടെ ചിന്തിച്ച മഹാദാർശനികനായിരുന്നു. ഗുരു മുന്നോട്ടുവെച്ച ആശയങ്ങൾ കേരളത്തിന്റെ അതിരുകൾക്കുള്ളിൽ ഒതുങ്ങിയതല്ല. മനുഷ്യന്റെ സ്വാതന്ത്ര്യം, സമത്വം, ജ്ഞാനം, ശാസ്ത്രബോധം, ആത്മീയത, സഹോദരത്വം എന്നിവയെ ചേർത്തുനിർത്തിയ ഗുരുദർശനം ലോകമനുഷ്യന് തന്നെ പ്രസക്തമായ സന്ദേശമാണ്.

ശാസ്ത്രബോധത്തിലേക്ക് ഗുരു തുറന്ന വാതിൽ

ഗുരുദേവന്റെ ദർശനങ്ങളിൽ ഏറ്റവും ശ്രദ്ധേയമായ ഒന്നാണ് ശാസ്ത്രത്തിനും അറിവിനും നൽകിയ പ്രാധാന്യം. സമൂഹത്തിന്റെ പുരോഗതി കേവലം ആചാരങ്ങളുടെയും വിശ്വാസങ്ങളുടെയും വളർച്ചയിലൂടെ സാധ്യമാകില്ലെന്ന് ഗുരു തിരിച്ചറിഞ്ഞിരുന്നു. മനുഷ്യന്റെ ചിന്ത വളരണം; അറിവ് വളരണം; ശാസ്ത്രബോധം വളരണം.

ഇന്ന് ലോകം സാങ്കേതികവിദ്യയിലും ശാസ്ത്രത്തിലും അതിവേഗം മുന്നേറുമ്പോൾ, അറിവിന്റെ വളർച്ചയാണ് മനുഷ്യസമൂഹത്തിന്റെ പുരോഗതിയുടെ അടിസ്ഥാനശക്തിയെന്ന ഗുരുദർശനത്തിന്റെ പ്രസക്തി കൂടുതൽ വ്യക്തമാകുന്നു.

ശാസ്ത്രത്തെ മനുഷ്യനന്മയ്ക്കായി ഉപയോഗിക്കണമെന്ന ചിന്തയും, അറിവിലൂടെ മനുഷ്യനെ ഉയർത്തണമെന്ന ആശയവും ഗുരുവിന്റെ ദർശനങ്ങളിൽ നിറഞ്ഞുനിൽക്കുന്നു. അതുകൊണ്ടുതന്നെ ഗുരുവിന്റെ ചിന്തകൾ ഒരു കാലഘട്ടത്തിന്റേതായി മാത്രം കാണാനാകില്ല. കാലം മാറുമ്പോഴും അതിന്റെ പ്രസക്തി വർധിച്ചുകൊണ്ടേയിരിക്കുന്നു.

അകത്തെ ഇരുട്ടിൽ നിന്ന് പ്രകാശത്തിലേക്ക്

ഗുരുവിന്റെ കൃതികൾ പരിശോധിക്കുമ്പോൾ നമ്മെ ഏറ്റവും ആഴത്തിൽ സ്പർശിക്കുന്ന ഒരു ആശയം അറിവിന്റെ ആന്തരിക യാത്രയാണ്.

ആത്മോപദേശശതകം മനുഷ്യനോട് സ്വന്തം ഉള്ളിലേക്ക് തിരിഞ്ഞുനോക്കാൻ പറയുന്നു. പുറംലോകത്തെ മാത്രം മനസ്സിലാക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്ന മനുഷ്യൻ ആദ്യം സ്വന്തം ഉള്ളിലെ ലോകത്തെ തിരിച്ചറിയണം. അജ്ഞതയുടെ ഇരുട്ടിനെ മാറ്റി ജ്ഞാനത്തിന്റെ പ്രകാശത്തിലേക്ക് എത്തുക എന്നത് ഗുരുദർശനത്തിന്റെ കേന്ദ്രബിന്ദുവാണ്.

പുറത്തെ പ്രകാശം മാത്രം തേടിയാൽ മതിയാകില്ല. നമ്മുടെ ഉള്ളിലെ ഇരുട്ടിനെ തിരിച്ചറിയുകയും അതിനെ അകറ്റുകയും വേണം. ഉള്ളിൽ തെളിയുന്ന ജ്ഞാനത്തിന്റെ പ്രകാശം സമൂഹത്തിലേക്കും ലോകത്തിലേക്കും പകരുമ്പോഴാണ് യഥാർത്ഥ മനുഷ്യോദയം സാധ്യമാകുന്നത്.

ഗുരുവിന്റെ വചനങ്ങളിൽ ഈ ആത്മീയവും സാമൂഹികവുമായ ദർശനം ഒരേസമയം കാണാം.

“അകവും പുറവും തിങ്ങും മഹിമാവാർന്ന
നിന്റെ പദം പൂകുന്നു ഞങ്ങൾ അങ്ങേ ഭഗവാനേ…”

എന്ന പ്രാർത്ഥനാഭാവത്തിൽ പോലും മനുഷ്യന്റെ അകവും പുറവും ഒരുപോലെ പ്രകാശമാകണമെന്ന മഹത്തായ ദർശനം വായിച്ചെടുക്കാം.

ജാതിക്കും മതത്തിനും അതീതമായ മനുഷ്യദർശനം

ഗുരുവിന്റെ ഏറ്റവും വലിയ സംഭാവനകളിലൊന്ന് മനുഷ്യനെ മനുഷ്യനായി കാണാൻ പഠിപ്പിച്ചതാണ്.

ജാതിയുടെ പേരിലും മതത്തിന്റെ പേരിലും വർണത്തിന്റെ പേരിലും മനുഷ്യനെ വേർതിരിച്ചിരുന്ന ഒരു സമൂഹത്തിലാണ് ഗുരു ഉയർന്നുവന്നത്. എന്നാൽ ഗുരുവിന്റെ ദർശനം മനുഷ്യനെ വിഭജിക്കുന്നതായിരുന്നില്ല; മനുഷ്യനെ ഒന്നിപ്പിക്കുന്നതായിരുന്നു.

“ഒരു ജാതി, ഒരു മതം, ഒരു ദൈവം മനുഷ്യന്” എന്ന സന്ദേശം ഒരു മുദ്രാവാക്യം മാത്രമല്ല. മനുഷ്യന്റെ അന്തസ്സും സമത്വവും അംഗീകരിക്കുന്ന ഒരു മഹത്തായ സാമൂഹിക ദർശനമാണ്.

അതിന്റെ ഏറ്റവും മനോഹരമായ പ്രതിഫലനങ്ങളിൽ ഒന്നാണ് ദൈവദശകം. ജാതി, മതം, വർണം, ഭാഷ എന്നിവയുടെ അതിരുകൾക്കപ്പുറം ഏത് മനുഷ്യനും ഹൃദയപൂർവ്വം പ്രാർത്ഥിക്കാവുന്ന ഒരു പ്രാർത്ഥനാഗീതമായി ദൈവദശകം ഇന്നും നിലകൊള്ളുന്നു.

കേരളത്തെ തീർഥഭൂമിയാക്കിയ മഹാഗുരു

കേരളത്തെ “ഭ്രാന്താലയം” എന്ന് വിശേഷിപ്പിച്ച കാലത്ത് ഇവിടെ മനുഷ്യനെ മനുഷ്യനായി ഉയർത്തിപ്പിടിച്ച ഒരു നവോത്ഥാനത്തിന് നേതൃത്വം നൽകിയത് ശ്രീനാരായണ ഗുരുദേവനായിരുന്നു.

സ്വാമി വിവേകാനന്ദൻ കേരളത്തെ വിശേഷിപ്പിച്ച “ഭ്രാന്താലയം” എന്ന ചരിത്രപരമായ പരാമർശത്തിന് പിന്നാലെ കേരളസമൂഹത്തിൽ ഉണ്ടായ വലിയ മാറ്റങ്ങളുടെ കേന്ദ്രത്തിൽ ഗുരുദേവന്റെ പ്രവർത്തനവും ദർശനവും ഉണ്ടായിരുന്നു.

ക്ഷേത്രങ്ങൾ സ്ഥാപിച്ചതിനപ്പുറം, മനുഷ്യന്റെ ഉള്ളിൽ ഒരു പുതിയ ക്ഷേത്രം പണിയുകയായിരുന്നു ഗുരു. അറിവിന്റെയും ആത്മബോധത്തിന്റെയും സമത്വത്തിന്റെയും ക്ഷേത്രം.

അതുകൊണ്ടുതന്നെ ഗുരുവിന്റെ പാദസ്പർശം ഏറ്റ ഈ മണ്ണിൽ ജനിച്ചവരെന്ന നിലയിൽ മലയാളികൾക്ക് ലഭിച്ച പൈതൃകം അതുല്യമാണ്.

മഹാസമാധി: കണ്ണീരിലും ഐക്യത്തിലും തെളിയുന്ന ഗുരുസ്മരണം

ഗുരുദേവന്റെ മഹാസമാധിദിനം ഒരു അനുസ്മരണദിനം മാത്രമല്ല. കേരളത്തിന്റെ സാമൂഹിക മനസ്സാക്ഷി ഒരുമിക്കുന്ന ദിനം കൂടിയാണ്.

മഹാസമാധിദിനത്തിൽ വീടുകളിലും സ്ഥാപനങ്ങളിലും പൊതുസ്ഥലങ്ങളിലും നടക്കുന്ന അന്നദാനങ്ങളും പ്രാർത്ഥനകളും ഗുരുവിനോടുള്ള ജനങ്ങളുടെ ആഴത്തിലുള്ള ആത്മബന്ധത്തിന്റെ തെളിവുകളാണ്.

വീടുകൾക്കിടയിൽ പോലും അന്നദാനം പങ്കിടുന്ന കാഴ്ചകൾ കാണുമ്പോൾ ഗുരു പകർന്നുനൽകിയ സഹോദരത്വത്തിന്റെ സന്ദേശം ഇന്നും സമൂഹത്തിൽ ജീവിക്കുന്നുണ്ടെന്ന് തിരിച്ചറിയാം.

ഒരു ഗുരുവിന്റെ സ്മരണയിൽ മനുഷ്യർ ഒരുമിക്കുന്നു. ഒരേ ഭക്ഷണം പങ്കിടുന്നു. ഒരേ പ്രാർത്ഥനയിൽ ചേരുന്നു. അതാണ് ഗുരുവിന്റെ യഥാർത്ഥ മഹത്വം.

വചനങ്ങൾക്കപ്പുറം ഒരു മഹാജീവിതം

ശ്രീനാരായണ ഗുരുദേവൻ നമുക്ക് നൽകിയ കൃതികളും വചനങ്ങളും ഓരോന്നായി വായിക്കുമ്പോൾ അവയുടെ ആഴം പൂർണ്ണമായി അളക്കുക എളുപ്പമല്ല.

ദൈവദശകം, ആത്മോപദേശശതകം, ദർശനമാല തുടങ്ങി ഗുരുവിന്റെ നിരവധി കൃതികൾ ആത്മീയതയെയും തത്ത്വചിന്തയെയും സാമൂഹിക നവോത്ഥാനത്തെയും മനുഷ്യന്റെ ആന്തരിക വികാസത്തെയും ഒരുമിച്ചുചേർക്കുന്ന മഹത്തായ ചിന്താലോകമാണ്.

ഗുരുവിന്റെ വചനങ്ങൾ വായിക്കേണ്ടത് ഒരു മതഗ്രന്ഥം വായിക്കുന്നതുപോലെ മാത്രം അല്ല; മനുഷ്യനെ മനസ്സിലാക്കാനുള്ള ഒരു യാത്രയായാണ്.

ഗുരുവിന്റെ ജീവിതവും സന്ദേശങ്ങളും നമ്മോട് പറയുന്നത് വളരെ ലളിതമായ ഒരു സത്യമാണ്:

മനുഷ്യൻ ആദ്യം മാറണം.
അവന്റെ ചിന്ത മാറണം.
അറിവ് വളരണം.
അകത്തെ ഇരുട്ട് മാറണം.
അപ്പോൾ മാത്രമേ സമൂഹവും ലോകവും മാറുകയുള്ളൂ.

99 വർഷങ്ങൾക്കിപ്പുറവും ആ സന്ദേശത്തിന് പ്രസക്തി നഷ്ടപ്പെട്ടിട്ടില്ല.

മറിച്ച്, ലോകം ശാസ്ത്രത്തിലും സാങ്കേതികവിദ്യയിലും അതിവേഗം മുന്നേറുമ്പോൾ, മനുഷ്യന്റെ ഉള്ളിലെ ഇരുട്ട് മാറേണ്ടതിന്റെ ആവശ്യകത കൂടുതൽ ശക്തമായി മുന്നിൽ വരുന്നു.

അതിനാലാണ് ശ്രീനാരായണ ഗുരുദേവന്റെ മഹാസമാധി ഒരു ചരിത്രത്തിന്റെ അവസാനമല്ലാത്തത്.

അത് ഇന്നും തുടരുന്ന ഒരു പ്രകാശത്തിന്റെ സ്മരണയാണ്.

ആ മഹാപ്രകാശത്തിന് മുന്നിൽ
ഭക്തിപൂർവ്വം പ്രണാമം.

ഓം പരമഗുരുവേ നമഃ.
Rajeev das